واحدة است مثل عين . اشتراك معنوى : تعداد افراد معناى حقيقى واحد براى لفظ واحد است مثل انسان . ترادف : تعدد لفظ با وحدت معناى حقيقى مثل ليث و اسد و . . . جواب تمرين دوّم : اراده اكثر از معناى واحد در استعمال واحد ( حقيقيه يا مجازيه ) صحيح نيست چون در استعمالات عرف و شرع واقع نشده ولى عقلا چنين چيزى ممكن است . 4 - مبحث چهارم : مشتق چهارمين و آخرين مسئله از مسائل اوليه پيرامون مشتقات است . در اين رابطه چند مطلب مختصر و مفيد در كتاب آمده و ما به شرح و بسط همان امور مىپردازيم « 1 » . مطلب اول : تعريف مشتق : « هو كل اسم دال على تلبس مبدء بذات » يعنى مشتق عبارتست از هر اسمى كه دلالت‌كننده باشد بر لباس واقع و صفت قرار گرفتن مبدء آن مشتق براى ذاتى از ذوات مثل وصف عالم كه دلالت مىكند بر صفت شدن مبدء آن يعنى علم براى زيد مثلا و عالم اى ذات ثبت له العلم و هكذا ضارب و . . . ضمنا مشتق اصولى دائره‌اش وسيع بوده و شامل اسم فاعل و اسم مفعول و صفت مشبهه و اسماء مكان و زمان مىشود و حتى اسمائى كه باصطلاح نحوى از جوامد بوده ولى در اصطلاح اصوليين از مشتقات محسوب شده و تعريف مذكور برآن منطبق است را نيز شامل است مثل زوج ، عبد ورقّ و . . . « 2 » .

--> ( 1 ) - تفصيل مطلب را از شرح اصول فقه ج 1 ، بدست آوريد . ( 2 ) - البته شروطى دارد كه در شرح اصول آورده‌ام .